دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران

صدور حکم شش سال حبس تعزیری برای نسیم سلطان بیگی

نهم آذر ماه، قاضی صلواتی قاضی شعبه ی 15 دادگاه انقلاب اسلامي تهران، حکم شش سال حبس تعزیری نسیم سلطان بیگی (فعال دانشجویی دانشگاه علامه طباطبایی) را به وکیل وی ابلاغ کرد.

پیش از این در تاریخ 31 مرداد ماه، نسیم سلطان بیگی به همراه وکیل خود در شعبه ی 15 دادگاه انقلاب حاضر شده و در برابر اتهامات تبليغ عليه نظام و اجتماع و تباني براي بر هم زدن امنيت کشور از خود دفاع نموده بود. نسیم سلطان بیگی از جمله دانشجويان طيف چپ است که در آذر ماه 1386 در جريان دستگيري گسترده اين دانشجويان بازداشت و مدت 56 روز را در زندان اوين بند 209 سپري کرده و با قرار وثيقه 50 ميليون تومانی آزاد شده بود. بر طبق حکم اخیر ابلاغی، نسیم سلطان بیگی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری و به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به 4 سال حبس تعزیری محکوم شده است. وی همچنین در تجمع فعالین جنبش زنان در 22 خرداد ماه سال 1385 نیز بازداشت و به دو سال حبس تعلیقی محکوم شده بود که اکنون مجموعا حکم 6 سال حبس تعزیری برای وی را رقم زده است.

پس از دو سال سرکوب فعالین و ایجاد خفقان در دانشگاه تربیت معلم کرج که در پی تحصن و اعتصاب غذای گسترده دانشجویان این دانشگاه از طرف حراست دانشگاه و وزارت اطلاعات رژیم صورت گرفت،  در هفته اخیر بار دیگر شاهد اعتراض دانشجویان و فعالین این دانشگاه به وضع موجود دانشگاه به خصوص اقدامات امنیتی جدید رژیم در سطح دانشگاه بودیم.

فعالین دانشگاه در بیانیه های مشترک رادیکال خود و با لحنی قاطع، اقدامات صورت گرفته را مضحک و کثیف دانستند، که هدفی جز اشغال کردن ذهن دانشجویان، آزار وجهت دادن به آن ندارد.

موضوعات مطرح شده در این بیانیه شامل:

- فضای ارعاب و سرکوب موجود در جامعه و وضعیت معیشتی وخیم مردم

- اقدامات سرکوبگرانه صورت گرفته در مورد مساله تفکیک جنسیتی (جدایی اتوبوس ها، جدایی فضاهای سبزو پارک ها و حتی در دانشگاه ها) و نیز برخوردهای مستقیم حراست دانشگاه ها.

- مشکلات صنفی دانشگاه و مساله شورای صنفی که بعد از تحصن سال 87 هیچ انتخابات و نماینده ای از طرف دانشگاه ندارد.

دانشجویان در بیانیه شدیداللحن خود نسبت به موارد فوق رئیس دانشگاه را این گونه خطاب دادند:

"سرکار خانم حجازی زاده! هر روز که می گذرد بیشتر پی به آن می بریم که حرکات شما همگی پوپولیستی و عوام فریبانه اند و بسیار شبیه به آنچه که رئیس دولت انجام می دهد و به همین دلیل  است که امروز قدیمی ترین دانشگاه ایران با سیاست های شما به این وضع دچار شده است".

دانشجویان معترض هم چنین جو خفقان در دانشگاه و جامعه را ناشی از اقدامات حکومت دیکتاتوری دانستند و مساله تفکیک جنسیتی را نیز شرم آور و توهین به دانشجو و مسئله حجاب را نیز نهایت تحجر اعلام نمودند.

در پی این بیانیه و فعالیت های جنبی دانشجویان معترض به موازات آن، مساله تفکیک جنسیتی و اقدامات صورت گرفته در جهت اعمال آن متوقف گردیده و به وضعیت قبل بازگشت. انتخابات شورای صنفی نیز همین ماه برگزار خواهد شد. هم چنین رئیس دانشگاه  از سوی دانشگاه موظف به حضور در جلسه پرسش و پاسخی شد که از سوی دانشجویان ترتیب داده است. مجموعه این اعتراضات و اقدامات دانشجویان تربیت معلم کرج، پیروزی هایی برای جنبش دانشجوییست که در مقابل سرکوب و فشارهای پیاپی مقاومت می کند. 

آیت نیافر

 تاریخ تمام جوامع تا کنون موجود ،تاریخ مبارزات طبقاتی بوده است و مبارزه طبقه کارگر از همان بدو تولدش آغاز می شود ، تاریخچه این مبارزه طبقاتی بارها توسط رهبران آن و سازمانها با کم و کاستی هایشان به رشته تحریر در آمده است که ما در این جا به آن نمی پردازیم

.جنبش طبقه کارگر همیشه جاری بوده و سخن بر سر مبارزات دهه های اخیر به ویژه دهه اخیر است که هم اکنون در آن به سر می بریم .

جنبش های کارگری درسالهای اخیر از رشد کمی و کیفی بر خوردار بوده واین اعتراضات در تمامی شهر های ایران به وقوع پیوسته و هم چنان ادامه دارد و این امری است که توسط خود طبقه کارگر به پیش برده می شود وبا تمام سرکوبهای متفاوت ، از جمله گروگان گیری امنیت شغلی گرفته تا تهدید و اخراج و زندانی کردن دسته جمعی کارگران که گاهی همراه خانواده هایشان بوده است.

روز چهارشنبه دوازده آبان برابر با سوم نوامبر،  مامورین امنیتی رژیم وابسته به وزارت اطلاعات سعید ترابیان و غلامرضا غلامحسینی دو فعال کارگری عضو هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه را در کرج  دستگیر کردند. این دو فعال کارگری حوالی صبح در خیابان ۴۵ متری گلشهر کرج مورد یورش  قرار گرفتند و در مقابل چشمان ده ها رهگذر تحت ضرب و شتم قرار گرفتند.

در آغاز سال تحصیلی جدید و بازگشایی دانشگاه ها و مدارس

سالی که گذشت یکی از پر هزینه ترین سال ها برای جنبش دانشجویی پیشرو ایران طی دهه های گذشته بود و دانشجویان در متن یک مبارزه فراگیر علیه بی حقوقی و محرومیت از حداقلی ترین حقوق انسانی، دست به مبارزه و مقاومت زدند و در این مسیر از خون خود نیز دریغ نورزیدند.

دانشجویان همواره در صف اول مبارزه علیه دیکتاتوری و بی عدالتی  گام برداشتند و سالی که پشت سر نهادیم، از همان ابتدای اوج گیری جنبش آزادی خواهانه مردم ایران، بخشی از بار مبارزاتی خود را بر دوش دانشجویان به پیش برد و بدون رشادت ها، فداکاری ها و عزم راسخ دانشجویان مبارز، تا بدین جا ره نمی پیمود.

دانشجویان علی رغم مخاطرات امنیتی جدی دانشگاه ها را رها ننمودند و نگذاشتند که فضای پادگانی دانشگاه ها، این سنگر مبارزه و آزادی را فلج نماید و روشن است که مبارزات دانشجویان در ظرف دانشگاه تا چه حد در روحیه مردم به جان آمده و معترض تاثیر داشت و به گسترش دامنه و تداوم مبارزه یاری نمود.

اما آنچه که امروز اهمیت دارد این است که جنبش دانشجویی بناست که در شرایط جدید سال تحصیلی پیشِ رو،  چگونه وظایف خود را به انجام برساند؟

این مساله بدیهی است که جنبش دانشجویی به مثابه پیشرو آزادی خواهی علیه انقلاب فرهنگی دیگری که رژیم در دستور کار خود دارد و علیه هرگونه اقدامی که کنترلی فاشیستی بر فضای دانشگاه و مناسبات دانشجویان اعمال نماید برخواهند خاست و در مقابل این تنگناها و محدودیت های خفقان آور سکوت پیشه نخواهند کرد. اقداماتی چون جداسازی جنسیتی، تداوم طرح امنیت اجتماعی در دانشگاه ها و تقویت حراست ها، محدود کردن موارد درسی به ویژه تحدید رشته های علوم انسانی، محرومیت ها و ستاره کردن دانشجویان به بهانه های واهی برای ممانعت از ادامه تحصیل، گزینش اساتید و فشارهایی از این دست برای یکدست سازی فضای دانشگاه ها، همه و همه به ویژه در شرایط کنونی دست و پا زدن رژیم تا بن دندان مسلحی را به نمایش می گذارد که برای صیانت از خود به هر دستاویزی چنگ می زندو تنها با افزایش خشونت و کنترل و فشار خود را قادر به ادامه این روند استبدادی می یابد و این بدون شک در دستور مبارزات دانشجویان خواهد بود که از حیثیت دانشگاه به مثابه سنگر آزادی و مقاومت پاس داری نمایند.

نشریه "سوسیالیست" شماره (6) منتشر شد

سرمقاله: سرکوب فعالین کارگری، مفرّی برای سرمایه داری اسلامی بحران زده آزاد رخشان

« آغاز یک پایان »، تلاشی عبث در تشدید سرکوبها  میثم مردوخ

کارل مارکس و مجازات اعدام  م. بوهم

جرم و مجازات  نویسنده: پیتر سدویگ

حدیث بی قراری محکومین به امیدواری س.پیرا

با مبارزه ای پیگیر و جدی طرح امنیتی موسوم به "عفاف و حجاب" را به شكست بكشانیم سارینا پیکر

سازمان دهی زنان طبقه کارگر  بخش پنجم - برگردان: گلناز راد

دولت فریدمنی اسلامی و دم خروس شعار عدالت گستری ! رضا اسدی

دمکراسی در عالم هپروت    احسان خوشابی

نئولیبرالیسم و کنترل معلمان، دانش آموزان و یادگیری...  دیوید هرش

تاریخچه جنبش کارگری بخش چهارم - قسمت اول

معرفی فلسفه مارکسیسم بخش اول

به مناسبت 18 تیر ماه، سالگرد حادثه کوی دانشگاه تهران

 11 سال از واقعه ای می گذرد که دانشجویان به درستی بدان نام «16آذری دیگر» داده بودند.

حادثه 18 تیرماه ، درست دو دهه پس از استقرار استبداد سرمایه داری اسلامی، نخستین ضربه سنگینی بود که بر فرق حاکمیت اسلامی فرود آمد و طبق سنت، دانشجویان پیشتاز این جدال خونین بودند و هزینه های گزافی نیز بابت آن متحمل شدند. اما گستره این نبرد خونین، از محدوده دانشگاه ها فرا تر رفت و به دیگر نقاط و شهرهای دیگر نیز گسترش یافت و مردم خارج از محدوده دانشگاه ها و خوابگاه های دانشجویی را نیز درگیر اعتراضات کرد.

18تیرماه 78، گرچه در کمتر از 2سال از به قدرت رسیدن خاتمی رئیس جمهور اصلاح طلبان به وقوع پیوست، اما دقیقا نقطه شروعی برای سرخوردگی عمومی از اصلاح طلبان و امکان وقوع جزئی ترین رفرم ها توسط ایشان و در چارچوب های حاکمیت سرمایه داری اسلامی بود، به ویزه این که کم تر از یک سال از وقوع قتل های زنجیره ای گذشته بود.

اعتراضات رادیکال مقطع 18تیر 78 بیش از چند روز به درازا نکشید و به یاری خود اصلاح طلبان و بازوهای اجرایی آن ها در دانشگاه ها که دفتر تحکیم وحدت و انجمن های اسلامی بود به انحراف کشیده شد و خاموش گردید تا برای همه روشن شود که مرزهای محافظه کاران و اصلاح طلبان در این کشور تا چه حد مخدوش است و بر اساس ضرورت های حاکم بر منافع مشترک ایشان، چرا جماعت اصلاح طلب و دیگر ایادی درون یا بیرون از حاکمیت ایشان، نمی توانند سردمداران خواست آزادی و برابری باشند. ...